MUAY THAI - historia powstania


     Pierwsze zapiski o sztuce walki Tajów pochodzą z XIV wieku. Najwybitniejsi wojownicy z tego okresu skodyfikowali swoje techniki walki. Kodyfikacja ta była na tyle elastyczna, ze cały czas podlegała ewolucji - zwłaszcza metody treningowe. Na sztuki walki Tajów miały niewątpliwie wpływ metody przywiezione przez nich z Chin a także wymieniane w ustawicznych, wojnach metody walki Birmanczyków i Kmerów. Do kanonu nauczania wprowadzono tylko te zaadoptowane techniki, które najpierw zostały przetestowane przez wojowników tajskich w realnym boju.

     Podstawowym podrecznikiem nauczania wojowników był CHUPPASART. Skodyfikowano w nim metody treningowe dopuszczające czy wręcz zalecające elastyczność i potrzebę dalszych zmian. Nie znajdowała się w nim wiedza sekretna i ezoteryczna, która znał jedynie mistrz i jego uczen. W tym czasie walka wrecz i tradycyjną bronią stanowiły jeden spójny system. Dopiero wprowadzenie broni palnej o dużym zasięgu spowodowało rozdział tych umiejetności. Proces rozdzielania sie Muay Thai i Kragi Krobong rozpoczął się za czasów księcia Neresuan, zwanego "Czarnym Ksieciem". Było to w połowie XVI wieku. Ksieże ten jest legendarnym wojownikiem i specjalistą sztuk walki. Po kolejnej wojnie miedzy Tajami a Birmanczykami w 1551 roku, został on jako dziecko zakładnikiem na dworze birmanskim. Przeszedł tu gruntowne przeszkolenie w Thaing. Kiedy dorósł stał się sławnym wodzem i wojownikiem. Podjał się z czasem misji wyzwolenia Tajów, obracajac się przeciwko swym nauczycielom i dobroczyncom. Armia birmanska musiała wycofac sie, a książe został nowym władcą w Ajutthaji. Nabyte umiejetności przekazał on swoim wojownikom. Od tej pory, ćwiczenia wojsk tajskich obejmowały walke bez broni, miecz, włócznie i nóż. Aby uniknąć ciężkich zranień podczas treningu, wiele technik ćwiczono bez broni, a bloki i uderzenia były markowane bez przeciwnika. Stworzyło to coś w rodzaju form powtarzalnych ruchów. Neresuan zaczął też organizować duże turnieje bokserskie, co znacznie spopularyzowało Muay Thai, czyli wydzielenie z systemu ćwiczenia wojowników walke bokserska. W 1703 roku na tron wstapil Phra Chao Sua, zwany "Królem Tygrysem". Był to kolejny władca biegły w Muay Thai. Patronował on turniejom bokserskim. Zmodyfikował też techniki, tworzac swój własny styl. Wycisnął pietno na rozwoju Muay Thai widoczne do dnia dzisiejszego. "Król Tygrys" podróżował po kraju walczżc z każdym, kto przyjął jego wyzwanie. Zaczał też organizować specjalne obozy dla szkolenia wojska. Do dnia dzisiejszego szkole Muay Thai nazywa się "Obozem". Szczególny nacisk kładł na naukę Muay Thai, czyli tę czesc systemu, która wiazala sie bezposrednio z walka. Od tego władcy, Muay Thai stał się ulubiona rozrywka królów i ludu. Każdy okręg miał swoje zawody i lokalnych mistrzów. W zawodach tych obok Tajów brali udział też mistrzowie z Birmy, Kambodzy, a także przedstawiciele plemion Karenów i Monów. W zawodach tych stosowano wiele technik, które są obecnie zabronione. Mało było uderzeń pięścią na korzyść chwytów dłonmi w kształcie pazurów, uderzen tnacych krawedzią dłoni, czy ciosów wyprostowanymi palcami w oczy i inne części ciała. Dozwolone były ataki na krocze i duszenia. Rekawic oczywiście nie stosowano. Dłonie przeciwników owijano liną z konopi. Czasami były one pokrywane olejem i drobno tłuczonym szkłem. Były to więc realne walki bez regulaminów, ringu i okreslonego czasu. Zwyciezcą zostawał ten, który potrafił utrzymać się na nogach.

     Za najświetniejszą postać w rozwoju Muay Thai uważa się Naj Khanom Dhan. Wzięty do niewoli przez Birmanczyków mógł ocalic życie, tocząc walkę z gwardzistami króla Birmy. Pokonał on 12 przeciwników jednego po drugim. Praktycy Muay Thai do dziś pamietaja o jego wyczynie. Urzadzajc specjalne zawody w dniu pamięci o tamtym wydarzeniu.

     Muay Thai ciesząc się opieka władców do 1920 roku stanowił element wychowania fizycznego w szkołach. W 1930 roku rzad wprowadził nowe zasady walki w Muay Thai we wszystkich stowarzyszeniach i szkołach na terenie kraju, dostosowujac go do reguł panujacych w boksie zachodnim, z zachowaniem technik nożnych oraz technik uderzen łokciami, kolanami a także niskich kopniec /low-kick/ na udo wewnatrz i zewnatrz.Wprowadzono podział na zawodników na wagi oraz rekawice ochronne. Zabroniono ataków na krocze i dużych rzutów np. spotykanych w judo,zachowujac jednak obalenia.

     We współczesnym Muay Thai, w spektaklu, jakim są zawody, można jeszcze spostrzec elementy duchowej łaczności z tradycjami starej sztuki walki. Są to rytuały stosowane przed walka zwane Ram Muay i Wai Kru, jako hołd dla dawnych wojowników i mistrzów oraz swojego Kru-trenera. Ram Muay nie jest ściśle sformalizowanym tańcem, mimo ze zawiera stałe elementy. Każda szkoła posiada swoja własną wersję tego tańca, po którym można ja rozpoznać. Jest to forma medytacji w ruchu. Dla walczącego momentem rozpoczecia obrzedu jest nałożenie opaski mongkon przed wejsciem na ring. Mongkon jest to sztywna,wykonana misternie z konopi opaska, która posiada jakby warkocz sięgający łopatek i zakończony jedwabnym hawtem. MONGKON - jest przedmiotem świetym, poblogosławionym w 7 klasztorach buddyjskich. Jest własnościa mistrza i jego szkoły, a nie zawodnika. Rece ducha szkoły, i jej prestizu i tradycji. Dlatego tez panuje przekonanie,o magicznej mocy tej opaski, która dzięki sile nabytej przez używajacych ją poprzedników, chroni przed ranami i złymi duchami. Podczas walki nie nosi się mongkon. Jego zastepczą rolę spełnia dla wielu walczacych opaska na lewym ramieniu zwana KRUANG RANG. Opaske tę wręcza się na specjalnej ceremonii w światyni i zawiera ona w sobie moc amuletu i zaklęć. Poświecona przez mnichów kruang rang staje się od tego momentu talizmanem praktyka Muay Thai.



Projekt i wykonanie:  netovo